De NaNoWriMo!

Ondanks het feit dat ik te weinig schrijf op mijn blog, ga ik wel meedoen aan de NaNoWriMo: de National November writing month. In een tijdsbestek van 30 dagen (de hele maand november) ga ik proberen een novel te schrijven van 50.000 woorden. Reken maar uit, dat zijn gemiddeld 1667 woorden per dag. Waarom ik dat ga doen? Omdat ik het leuk vind om mezelf uit te dagen en omdat ik van schrijven hou. En omdat ik toch nog te veel tijd over heb naast mijn studie (NOT).

Er ligt al een paar jaar een plot op mij te wachten. Ik stel het altijd voor me alsof ze verstoft in de bekenkast ligt, wachtend tot ik haar weer oppak. Nou, het moment is aangebroken, ik zal het stof wegblazen en het plot weer omarmen. Ik durfde het plot nooit uit te schrijven, omdat ik bang was dat ik het zou verpesten. Maar nu ligt het al zo lang op me te wachten, dat het maar beter slecht uitgeschreven kan worden dan helemaal niet. Dat idee vond ik wel aansluiten bij de nano (ja, nanowrimo typen duurt te lang), aangezien je dan onder enige tijdsdruk zit, en dus niet van jezelf mag verwachten dat het een hoogstandje wordt. Tot zoverre hoe ik mijn perfectionisme om de tuin probeer te leiden.

Gelukkig ben ik niet alleen in deze schrijfuitdaging. Mijn lieve vriendin Maud doet namelijk ook mee ๐Ÿ™‚ Samen, als echte powervrouwen, gaan we deze uitdaging aan en we zullen zegevieren! >:D We gaan ons er gewoon doorheen slaan!

 

 

 

Ik ben benieuwd of ik er halverwege November nog zo positief tegenover sta. We zullen het vanzelf wel merken! Ik zal proberen jullie op de hoogte te houden, als ik tenminste nog genoeg energie in mijn vingers heb om naast die 50.000 woorden nog blogposts te schrijven.

Liefs!

Advertenties

We are all just stories in the end.

We are all just stories in the end..just make it a good one ..;)

Een onmiskenbaar feit. Wat er van ons overblijft nadat we zijn heengegaan, zijn de verhalen van en over ons. Dat is een goede reden om dingen op te schrijven. Dan blijven ze bewaard. Bewaard zoals ze zijn, zonder dat er subtiele veranderingen in voorkomen die er, uiteindelijk, voor zorgen dat het verhaal heel anders loopt dan eerst de bedoeling was.

Andere goede redenen om verhalen op te schrijven is dat je er emoties in kwijt kan of ze juist kan aanwakkeren. Als ik me verdrietig voel, schrijf ik. Als ik het gevoel heb dat de wereld een grote chaos in mijn hoofd is, schrijf ik. Als ik boos op iemand ben, schrijf ik. Wanneer ik me leeg voel, schrijf ik. Zo kan je je negatieve emoties uitbannen door ze simpelweg door te geven aan het papier. Maar je kan ook, wanneer je niet voor jezelf schrijft maar voor anderen, mensen een bepaald gevoel geven bij een stuk. Van boeken kan ik blij worden, gespannen of juist ontspannen, intens gelukkig, maar ook verdrietig. Boeken kunnen me zelfs boos maken. Dan zou ik een personage het liefst een schop onder zijn/haar fictionele kont willen geven.

Wat ook leuk aan schrijven en lezen is, is het feit dat je nooit alleen bent. Er is altijd wel een personage die je gezelschap kan houden. Dat maakt het gezelliger en minder eenzaam.

Characters

Er zijn dus vele goede redenen om te schrijven. En toch doe ik het vaak niet. Vreemd hรจ?

Gelukkig kan ik het compenseren door veel te lezen ๐Ÿ™‚