Op een rijtje: Waarom is Zac & Mia zo’n gaaf boek?

zacenmia

Ik geef Zac & Mia een 8+

Oh, wat kan de wereld toch oneerlijk zijn… Dat besef je extra goed als je Zac & Mia van A.J. Betts aan het lezen bent. Twee zulke toffe personages wiens leven soms zo moeilijk is vanwege de ziekte die ze hebben: kanker. Desondanks is het een luchtig, grappig en ontzettend mooi boek! Ik vond het weer een supergaaf boek van Blossom Books! Lees hier waarom!

1. Zac is geweldig. Hij is zo echt, hij is zo geen oppervlakkig boekpersonage, maar veel meer als een vriend die je goed kent. Hij is vrolijk, grappig, relaxed, maar hij denkt tegelijkertijd ook diep over dingen na en heeft zo z’n mindere kanten. Dat maakt hem heel menselijk. Zo is hij bijvoorbeeld geobsedeerd door de statistieken over kanker, hoe groot welke overlevingskans is en hij heeft hele theorieën bedacht over het wakker zijn om drie uur ’s nachts, maar tegelijkertijd blijft hij lekker luchtig en nuchter. Ik vond het fijn om hem te horen praten in mijn hoofd terwijl ik las.

2. Mia is geweldig. Ze is zo heerlijk eerlijk en lijkt op het eerste oog gewoon een beetje een nukkige bitch, maar zodra je meer over haar gaat lezen wordt ook zij een echte vriendin. Net zoals dat in de echte wereld zou gaan, dat je toch een hele goede klik kan hebben met een meisje waarvan je eerst dacht dat je er nooit vrienden mee zou worden. Ik kon me helemaal inleven in haar emoties, gewoon omdat ze zo menselijk is. Ze doet wel heel stoer, maar ondertussen kan ze enorm bang of boos of verliefd zijn, of alles tegelijk! En dat maakt haar juist zo leuk.

3. Ik zag het verhaal als een film voor me. Ik zag hoe Zac Mia’s hand vastpakte en hoe ze samen praatten of zwegen of in het ziekenhuis waren en op de muur klopten. Het was alsof ik door in het boek te kruipen letterlijk in hun wereld kroop.

4. Het speelt zich af in Australië! Hoe gaaf is dat? Ik vond het geweldig hoe de Australische sfeer door het boek heen sijpelt. Het feel-good gevoel komt daardoor op sommige momenten extra naar boven.

5. Hoe gek het ook klinkt: het boek gaat helemaal niet over kanker. Het gaat over vriendschap, over liefde, over het durven toegeven van je eigen zwaktes en jezelf en anderen accepteren zoals je bent. Het gaat over onmacht, onzekerheid, angst, maar ook over geluk, vertrouwen en familie. Eigenlijk alle thema’s waar je als jongere mee te maken krijgt, en dat maakt dat het boek zo heerlijk herkenbaar en vertrouwd voelt.

6. Het boek leest heerlijk weg. Ik stelde me tijdens het lezen graag voor hoe de zinnen over mij heen rolden, zoals een Australische golf over het strand heen rolt. Heerlijk.

7. Er komt een Nederlander in het boek voor, met de meest geniale uitspraak ooit: Little Apple, Little Egg. (Bedenk erbij dat dit dus in Australië is)

8. Het boek laat je nadenken over van die fijne grote onderwerpen. Je gaat er over nadenken. Wat vind ik zelf eigenlijk belangrijk in het leven? Hoe zou ik me voelen als mij zoiets overkwam? Zou ik hetzelfde reageren?

9. Kijk gewoon hoe awesome die cover is! Die wil je toch in je boekenkast hebben staan? (Nee, ik weet het, don’t judge a book by it’s cover. Het is gewoon een leuk extraatje bij een supermooi boek)

10. Je hoeft niet bang te zijn dat het boek te zwaar is, of dat je de hele tijd zal moeten huilen. Het boek is juist supergrappig, droog en op sommige punten echt hilarisch. Natuurlijk worden die wel eens afgewisseld door emotionele momenten, maar hee, die horen erbij! Dat is eigenlijk wat ik het mooiste vind aan het boek: het representeert het leven zoals het echt is. Het is heel eerlijk, hard soms, maar toch ontzettend mooi en tegelijkertijd ook nog luchtig geschreven. Wat wil je nog meer?

Advertenties